Film Barcode

اگرچه «بارکد» می تواند باز هم «خط ویژه» و یا حتی «عصر یخبندان» را برای مخاطب تداعی کند اما این تکرار مکررات، که نمایشی از دغدغه های همیشه کارگردان آن است، برای بیننده آزار دهنده نخواهد بود.نقطه قوت مصطفی کیایی در فیلمسازی آن است که دقیقا می داند چطور مخاطب را تا پایان فیلمش با خود همراه کند. این نقطه ی قوت او را در جدیدترین اثرش هم می توان مشاهده کرد.
شروع مناسب، دیالوگ های خوب و حساب شده، صحنه های اکشن، طنزعامه پسند و به روز و روایت متفاوت قصه، می توانند مواردی باشند که به جذب مخاطب این فیلم منجر خواهد شد. البته حواشی دیگری هم در ساخته اخیر کیایی وجود دارد که می تواند به دیده شدن آن کمک کند. موضوعاتی همچون گریم های متفاوت بهرام رادان و محسن کیایی و یا خواننده تیتراژ پایانی فیلم که از نام آشنایان سبک رپ موسیقی است و اتفاقا نقطه اشتراک او با کیایی همین دغدغه اجتماعی است.

برای فیلمی که یک روز بعد از تماشای آن، یادآوری برخی صحنه ها، همچنان خنده بر لب آورد، باید آفرین گفت، اگر چه این فیلم از دید داوران سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر پنهان بوده و نوع داوری آنان مقابل داوری مردم قرار گرفته باشد. این حکایت پنجمین فیلم بلند سینمائی مصطفی کیائی است. فیلمی که به احتمال بسیار زیاد گیشه را فتح خواهد کرد و بار دیگر و بدینگونه خود را به رخ داوران جشنواره فیلم فجر خواهد کشید.
فیلم کیائی برای نشاندن خنده بر لب تماشاچیانی که با توجه به شرایط و مشکلات متعدد دست به گریبان، نیازمند لحظاتی مفرح و شاد هستند، همه کار کرده است. جشنواره امسال پر بود از فیلم های بی محتوا، شعاری و یکی، دو فیلم جدی و معنی دار. سینمائی خسته کننده، برای مردمی که برای آن وقت گذاشته و بعضاً ساعت ها برای دیدن فیلمی به انتظارنشسته بودند . فیلم کیائی به تنهائی توانست، یخ این سینما را باز کند و همه را راضی به خانه بفرستد. در صندوق آراء مربوط به انتخاب بهترین فیلم از نظر تماشاچیان، به ندرت رای " اصلا نپسندیدم" برای این فیلم مشاهده می شد.