به تصویر کشیدن دنیای نوجوانان مستلزم عبور از خط قرمزهایی ست که در سینمای ما اجازه ی عبور از آن داده نمی شود. بنابراین بهتر است فیلمساز از طریق واکنش ها به فضاسازی این محیط بپردازد نه از طریق کنش ها و نمایش اصل رویداد.
با توجه به اینکه بخشی از موضوع داستان به موسیقی مربوط است اما خود فیلم از موسیقی خوبی بهره نبرده است. موسیقی متن آنجا که باید شان روایتگری داشته باشد حسی عمل می کند و در جایی که باید به انتقال احساس به مخاطب تلاش کند شان روایت گری پیدا می کند.
اما فیلم آغاز خوب، مرتبط و متناسب با روند داستان دارد که به درستی فضای کلی فیلم را به مخاطب می شناساند. هاتف علیمردانی در "مردن به وقت شهریور" تمام تلاشش را به کار برده تا فیلم نامه ای یکدست و بدون زوائد داشته باشد که با اغماض میتوان گفت توانسته از پس این کار بربیاید، فیلم نامه دارای خط داستانی مشخص و آشنا و قصه ای روان است که به بهترین شکل ممکن با فرم فیلم تطابق دارد، فیلم نامه به خوبی گویای آن است که نویسنده با فضای کار آشنایی داشته و آن را به خوبی لمس نموده به همین خاطر داستان فیلم کاملاً باورپذیر و تا حد بسیار زیادی غیرقابل پیش بینی است. به اضافه ی آنکه کلیدگذاری های مشخص در عین حال غیرمستقیمی در فیلم نامه وجود دارد که باعث می شود روند اتفاقات منطقی جلوه کند. دیگر نکته ی مثبت فیلم نامه ی علیمردانی این است که باوجود آنکه داستان فیلم برگرفته از واقعیات ملموس جامعه است و بسیاری از مخاطبان هر روزه با موارد مشابه آن برخورد دارند این امر باعث نمی شود داستان مردن به وقت شهریور ابتدایی و ساده جلوه کند بلکه با اضافه نمودن عنصر تعلیق توسط نویسنده به داستان به همراه نمایش بسیاری از اتفاقاتی که به صورت ناخودآگاه در زندگی عادی با وجود اهمیتشان نادیده انگاشته می شوند تلنگری به تماشاگر می زند که او را وادار به همراهی تا انتهای فیلم می کند.
2: در حقیقت به دلیل لحن مردانه ی فیلم "مردن به وقت شهریور" زن های فیلم عملا نقشی حاشیه ای دارند که البته این مسئله به خودی خود یک عیب نیست اما زمانی که مشکلات آنها جزوی از مسئله ی فیلم می شوند منجر به دو دستگی در فضای اثر شده که تا حد قابل مشاهده ای به فیلم صدمه زده است، این صدمه تا جایی می رود که این سوال پیش می آید اگر نقش هانیه توسلی را از فیلم حذف کنیم آیا اتفاقی می افتد؟ هرچند که مشخصاً نقش هانیه توسلی قرار است تا حدی به شکل گیری شخصیت فرخ نژاد کمک کند. اما این اتفاق نباید باعث می شد که خود او به شکلی تزئینی در فضای کار قرار گیرد که متأسفانه این اتفاق رخ داده است یا حضور مادربزرگ که عملاً هیچ کمکی به فیلم نکرده است، از سوی دیگر نازنین بیاتی که عمده ی نقش او در رفت و آمد میان اتاق و راهروها می گذرد این امر را به ذهن متبادر می کند که در فیلم حضور دارد تا بهانه ای شود برای پایان بندی و این بارزترین وجه ضعف فیلم نامه است.
